నాన్నా... నీ గుర్తుల గీతంనాన్నా, ఈ రోజు మళ్ళీ వచ్చేసింది –
నీవు వెళ్ళిన ఆ కాలం, బాధల ఆవిర్భావం.
చల్లని ఉదయం నా కళ్ళలో కన్నీళ్ళు తడమిల్లుతూ,
నీ చిరునవ్వు గుర్తుకు వచ్చి గుండెను చిరిగిస్తుంది.చిన్నప్పుడు నీ చేతిలో పట్టుకుని
గ్రామం వెళ్ళిన ఆ పయనాలు ఇప్పటికీ తాజాగా,
వానలో మొక్కలు పండించి నవ్వేవి నీవు,
ఆ కష్టాలు మరచి "బాబు, జీవితం గెలవాలి" అన్నావు.ఇంటి ముందు ఆకాశవాణి వింటూ కూర్చున్నావు,
నా పాఠాలు చెప్పేవి, కలలు పంచేవి నీవు.
రాత్రి భోజనం తర్వాత కథలు చెప్పి పడుకునేవా..
ఆ గుర్తులు ఇప్పుడు కలల్లోనే వెల్లివిరిస్తాయి.నీ కష్టాలు చూసి నా చిన్న గుండె కరిగేది,
కానీ నా కోసం నీవు ఎప్పుడూ ధైర్యంగా నిలబడ్డావు.ఆ బైక్ మీద తీసుకెళ్ళి ఊరు చుట్టాం
ఐస్‌క్రీమ్ కొని నవ్వులు పంచుకున్నాం ఆనందంగా.
పండుగలు వచ్చినప్పుడు కొత్త గొమ్మెలు కట్టేవి,
ఆ ఉత్సవ గుర్తులు ఇప్పుడు బాధల ఉరులైంది.నాన్నా, నీ గొంతు స్వరం ఇప్పటికీ కళ్ళలో మెరుస్తుంది,
"బాబు భయపడకు, నేను ఉన్నాను" అని చెప్పేవి.
కానీ ఇప్పుడు ఈ లోకం ఖాళీగా అనిపిస్తుంది,
నీ లేకుండా జీవితం ఒక అర్ధాంతర గీతమైంది.ఈ రోజు నా హృదయం కొట్టుకుంటుంది,
నీ సుగంధం ఇంటి చుట్టూ తిరుగుతూ బాధపడుతుంది.
కలల్లో వచ్చి ఒక్కసారి తాకి వెళ్ళిపోతావు,
మిస్ యూ డాడీ, తిరిగి వచ్చేయ్‌రా... ఒక్కసారి.నీ ప్రేమ అమరమైంది, నా గుండెలో జీవించి,
ఈ గుర్తులు నాకు ధన్యత, నీవు ఎప్పటికీ నా బలం.
నాన్నా... నీవు లేకపోయినా, నీ ప్రజ్వల కాంతితో
ఈ జీవిత పయనం కొనసాగుతాను, నీవే నా మార్గం.